تبلیغات
***زنگ فارسی ما*** - مطالب سعدی
 
به نظر شما وبلاگ***زنگ فارسی ما*** چه امتیازی می گیرد؟





تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :








Powered by WebGozar


 
 
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : دوشنبه 13 آذر 1391
نظرات
نام شعر : من خود ای ساقی...                      شاعر : سعدی                      نوع شعر : غزل

من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم

تو به یک جرعه دیگر ببری از دستم

هر چه کوته نظرانند بر ایشان پیمای

که حریفان ز مل و من ز تأمل مستم

به حق مهر و وفایی که میان من و توست

که نه مهر از تو بریدم نه به کس پیوستم

پیش از آب و گل من در دل من مهر تو بود

با خود آوردم از آن جا نه به خود بربستم

من غلام توام از روی حقیقت لیکن

با وجودت نتوان گفت که من خود هستم

دایما عادت من گوشه نشستن بودی

تا تو برخاسته‌ای از طلبت ننشستم

تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست

تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم

سعدیا با تو نگفتم که مرو در پی دل

نروم باز گر این بار که رفتم جستم


مرتبط با: شعر , سعدی , غزل ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : چهارشنبه 8 آذر 1391
نظرات

زاهدی مهمان پادشاهی بود چون به طعام بنشستند کمتر از آن خورد که ارادت او بود و چون به نماز برخاستند بیش از آن کرد که عادت او تا ظنّ صلاحیت در حق او زیادت کنند.

ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی
                                                                      کین ره که تو میروی به ترکستان است

چون به مقام خویش باز آمد،سفره خواست تا تناولی کند.پسری داشت صاحب فراست.گفت : ای پدر،باری به دعوت سلطان طعام در نخوردی؟
گفت در نظر ایشان چیزی نخوردم که به کار آید، گفت نماز را هم قضا کن که چیزی نکردی که به کار آید.

"گلستان سعدی"


مرتبط با: سعدی , گلستان سعدی ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : سه شنبه 7 شهریور 1391
نظرات
نام شعر : گر غصه ی ...                          شاعر : سعدی                 نوع شعر : غزل

گر غصه روزگار گویم

بس قصه بی شمار گویم

یک عمر هزارسال باید

تا من یکی از هزار گویم

چشمم به زبان حال گوید

نی آن که به اختیار گویم

بر من دل انجمن بسوزد

گر درد فراق یار گویم

مرغان چمن فغان برآرند

گر فرقت نوبهار گویم

یاران صبوحیم کجایند

تا درد دل خمار گویم

کس نیست که دل سوی من آرد

تا غصه روزگار گویم

درد دل بی‌قرار سعدی

هم با دل بی‌قرار گویم


مرتبط با: شعر , سعدی , غزل ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : پنجشنبه 2 شهریور 1391
نظرات
نام شعر : بَسَم از هوا گرفتن...            شاعر : سعدی             نوع شعر : غــزل

بَسَم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی

به کجا رَوَم ز دستت؟ که نمی‌دهی مجالی

نَه ره گریز دارم نَه طریق آشنایی

چه غم اوفتاده‌ای را که تواند احتیالی

همه عمر در فراقت بگذشت و سهل باشد

اگر احتمال دارد به قیامت اتصالی

چه خوشست در فراقی همه عمر صبر کردن

به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن

که شبی نخفته باشی به درازنای سالی

غم حال دردمندان نه عجب گرت نباشد

که چنین نرفته باشد همه عمر بر تو حالی

سخنی بگوی با من که چنان اسیر عشقم

که به خویشتن ندارم ز وجودت اشتغالی

چه نشینی ای قیامت؟ بنمای سرو قامت!

به خلاف سرو بستان، که ندارد اعتدالی

که نه امشب آن سماعست که دف خلاص یابد

به طپانچه‌ای و بَربَط برهد به گوشمالی

دگر آفتاب رویت منمای آسمان را

که قمر ز شرمساری بشکست چون هلالی

خط مشک بوی و خالت به مناسبت تو گویی

قلم غبار می‌رفت و فروچکید خالی

تو هم این مگوی سعدی که نظر گناه باشد

گنه‌ست برگرفتن نظر از چنین جمالی


مرتبط با: شعر , سعدی , غزل ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : پنجشنبه 26 مرداد 1391
نظرات
نام شعر :شب فراق که داند...             شاعر : سعدی         نوع شعر : غزل

شب فِراق که داند که تا سحر چندست؟

مگر کسی که به زندانِ عشق دربندست

گرفتم از غمِ دل راهِ بوستان گیرم

کدام سرو به بالای دوست مانندست؟

پیام من که رساند به یار مهرگسل؟

که: «بَرشکستی و ما را هنوز پیوندست

قسم به جانِ تو گفتن طریق عزت نیست

به خاک پایِ تو، وآن هم عظیم سوگندست

که با شکستنِ پیمان و برگرفتنِ دل

هنوز دیده به دیدارت آرزومندست

بیا که بر سر کویت بَساطِ چهره‌ی ماست

به جایِ خاک، که در زیرِ پایت افکنده‌ست

خیال روی تو، بیخِ امید بنشاندست

بلای عشق تو، بُنیاد صبر بَرکَندست

عجب در آن که تو مجموع و گر قیاس کنی

به زیر هر خمِ مویت دلی پراکندست

اگر بِرَهنه نباشی که شخص بنمایی

گمان برند که پیراهنت گُل آکندست!

ز دست رفته، نه تنها منم در این سودا

چه دست‌ها که ز دست تو بر خداوندست

فراق یار که پیش تو کاهِ برگی نیست

بیا و بر دل من بین، که کوه اَلوَندست

زِ ضعف، طاقتِ آهم نماند و ترسم خلق

گمان برند که سعدی ز دوست خُرسَندست


مرتبط با: شعر , سعدی , غزل ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : شنبه 14 مرداد 1391
نظرات

نام شعر : هرکه ...                     شاعر : سعدی                   نوع شعر : غزل


هر که دلارام دید از دلش آرام رفت

چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

یاد تو می‌رفت و ما عاشق و بی‌دل بدیم

پرده برانداختی کار به اتمام رفت

ماه نتابد به روز چیست که در خانه تافت

سرو نروید به بام کیست که بر بام رفت

مشعله‌ای برفروخت پرتو خورشید عشق

خرمن خاصان بسوخت خانگه عام رفت

عارف مجموع را در پس دیوار صبر

طاقت صبرش نبود ننگ شد و نام رفت

گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی

حاصل عمر آن دمست باقی ایام رفت

هر که هوایی نپخت یا به فراقی نسوخت

آخر عمر از جهان چون برود خام رفت

ما قدم از سر کنیم در طلب دوستان

راه به جایی نبرد هر که به اقدام رفت

همت سعدی به عشق میل نکردی ولی

می چو فروشد به کام عقل به ناکام رفت


مرتبط با: شعر , سعدی , غزل ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : دوشنبه 9 مرداد 1391
نظرات
نام شعر : خبرت خرابتر...             شاعر : سعدی               نوع شعر : غزل

خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی

چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی

تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی

چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیایی

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی

شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم

نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی

تو جفای خود بکردی و نه من نمی‌توانم

که جفا کنم ولیکن نه تو لایق جفایی

چه کنند اگر تحمل نکنند زیردستان

تو هر آن ستم که خواهی بکنی که پادشاهی

سخنی که با تو دارم به نسیم صبح گفتم

دگری نمی‌شناسم تو ببر که آشنایی

من از آن گذشتم ای یار که بشنوم نصیحت

برو ای فقیه و با ما مفروش پارسایی

تو که گفته‌ای تأمل نکنم جمال خوبان

بکنی اگر چو سعدی نظری بیازمایی

در چشم بامدادان به بهشت برگشودن

نه چنان لطیف باشد که به دوست برگشایی


مرتبط با: شعر , غزل , سعدی ,
نویسنده : مهدی شرقیان
تاریخ : یکشنبه 18 تیر 1391
نظرات

شبی یاد دارم که یاری عزیز از در در آمد چنان بیخود از جای بر جستم که چراغم به آستین کشته شد.

سرى طیف من یجلو بطلعته الدجى(1)

     

شگفت آمد از بختم که این دولت از کجا

نشست و عتاب آغاز کرد که مرا در حال بدیدی چراغ بکشتی به چه معنی؟ گفتم: به دو معنی: یکی اینکه گمان بردم که آفتاب برآمد و دیگر آنکه این بیتم به خاطر بود:

چون گرانی(2) به پیش شمع آید

     

خیزش اندر میان جمع بکش

ور شکر خنده ایست شیرین لب

     

آستینش بگیر و شمع بکش


1.معنی عبارت : «به خواب من آمد کسی که تاریکی به چهره و لقای او روشن میگردد.»

2.شخصی که دیدن او بر دل ناگوار باشد.


مرتبط با: سعدی , گلستان سعدی ,

 
 
با یاد مرحوم استاد فیروزی بزرگوار. و با تشکر از اساتید فرهیخته دانشگاه و دبیران دوره دبیرستانم . (آقایان: مرحوم دکتر احمد محدث* پورپاشا * ابراهیمی
* مهدی زاده *)
اE-mail:zange.farsi@yahoo.com


مهدی شرقیان